Replika karabinu o potężnym kalibrze .69 (17,53 mm) wywodzącego się z muszkietu kapiszonowego mod. 1842.

Długa na 83 cm lufa osadzona jest w wykonanym ręcznie i wykończonym oliwą łożu z jednego kawałka drewna orzechowego barwionego na kolor ciemnego brązu. Lufa utrzymywana jest trzpieniami oraz trzema zdejmowalnymi obejmami. Wewnątrz łoża, pod lufą znajduje się długi stempel do ubijania prochu i kuli - po nakręceniu szczotki może on także pełnić rolę wyciora.

Jest to wersja, w której lufę skrócono o 9 cali a jej przewodowi nadano 3-bruzdowy gwint o skoku 1x1660 mm. Producent dbając o wierność oryginałowi umieści także znaki rozpoznawcze Sił Zbrojnych USA na płytce bocznej, a także grawer jednego z dwóch producentów - Springfielda.

Ciężki kurek wpółodciągnięty zapewnia bezpieczeństwo podczas przemieszczania się z załadowaną bronią - niemożliwe jest jego spuszczenie bez uszkadzania mechanizmu. Dopiero pełne odciągnięcie kurka uruchamia spust.

Długa, obustronnie symetryczna kolba zapewnia bezpieczeństwo oczu i uszu podczas strzelania w prawidłowej postawie. Kolba zakończona jest ciężką, metalową stopką umożliwiającą wykorzystanie jej podczas walki wręcz.

W tym skróconym wobec wzoru podstawowego muszkiecie zastosowano nie tylko gwintowaną lufę, lecz dodano także szczebelkową (drabinkową) szczerbinkę o zakresie od 100 do 900 jardów. W tej wersji nie jest to zatem muszkiet, jakie można było zaobserwować na polach bitewnych wojny secesyjnej, a raczej broń będąca na wyposażeniu zwiadowców, kurierów czy członków milicji, a nawet artylerzystów.

Środkowa obejma mocująca lufę do łoża posiada zaczepkę pasa nośnego ("bączek"), zaś druga znajduje się przy osłonie spustu (kabłąku) - dokładnie tak, jak w pierwowzorze.

Replika jednego z wariantów ostatniego przyjmowanego do uzbrojenia w połowie XIX wieku  muszkietu mod. 1842. Wyprodukowanych zostało niemal 300 000 muszkietów, które w następnych latach zostały poddawane licznym zmianom i modernizacjom, efektem czego było powstanie Karabinu kapiszonowego mod. 1842, a potem już modelu 1855 strzelającego pociskiem minie 0.58 cala.

Na zakup tej broni NIE JEST wymagane ZEZWOLENIE zgodnie ze znowelizowaną ustawą z dnia 1 stycznia 2004 r. zezwalającą na posiadanie replik broni wykonanych przed 1850 r.

Dane techniczne:
Kaliber: .69
Długość lufy: 838 mm
Długość całkowita: 1240 mm
Waga: 4,6 kg
Typ zamka: kapiszonowy
Producent: Armi Chiappa, Włochy

Muszkiet mod. 1842 to broń historyczna - z jednej strony ostatni model muszkietu na kaliber 0.69 cala (17,53 mm) i zarazem pierwsza seryjnie produkowana broń równolegle w dwóch zakładach rusznikarskich: Springfield Armories (172 tyś sztuk) i w Harpers Ferry (103 tyś. sztuk) z, co ciekawe, wzajemnie wymiennymi wszystkimi częściami. W latach 1844 - 1855 z obu, można powiedzieć, fabryk wyszło ponad ćwierć miliona muszkietów, które trafiły zarówno do regularnej armii, jak i lokalnych milicji. Muszkiety te stanowiły duży odsetek rodzimego podstawowego uzbrojenia strzeleckiego obu stron wojny secesyjnej.
W trakcie użytkowania ok. 15 000 z nich przerobiono na karabiny (z lufą gwintowaną, a w kilku tysiącach przypadków 33-calową, zamiast 42-calowej) ok. 10 000 dodano szczerbinkę drabinkową z nastawami od 100 do 900 jardów.
Mod. 1842 traktowany jako wzór został następnie zmodernizowany i w kalibrze 0.58 cala (14,73 mm) z gwintowaną lufą długości 40 cali trafił do uzbrojenia jako Karabin kapiszonowy mod.1855.