Kliknij aby zobaczyć cenę.

Karabinek pneumatyczny kaliber 4,5 mm strzelający śrutem okrągłym tzw. BB. Jest to wersja karabinu AK-105 strzelająca śrutem, któremu prędkość 140 m/s nadaje sprężony dwutlenek węgla, którego źródłem jest 12-gramowy nabój CO2. Jego gniazdo znajduje się w module mieszczącym zarówno nabój gazowy, jak i magazynek na 18 śrucin BB. Metalowy moduł znajduje się wewnątrz plastikowego, odłączanego magazynka. Jego wyjęcie z gniazda odbywa sie dokładnie jak w bojowym pierwowzorze - należy przesunąć do przodu znajdującą się pomiędzy magazynkiem a kabłąkiem dźwignię zatrzasku i wyjąć go.

Składana na lewy bok kolba posiada bardzo solidny zatrzask - w odróżnieniu od innej wersji AK-47 - AKMS z kolba składaną pod spód broni, rozłożona kolba nie wykazuje luzów i podczas strzelania odnosi sie wręcz wrażenie, iż jest ona stała. Aby kolbę złożyć na bok należy mocno wcisnąć przycisk zatrzasku, a następnie zatrzasnąć ją w pozycji bocznej, gdzie będzie ona utrzymywana, dzięki drugiemu, przedniemu zatrzaskowi.

Karabin posiada regulowane przyrządy celownicze:  muszkę oraz szczerbinkę szczebelkową. Zamocowanie celownika optycznego, kolimatorowego czy nawet noktowizyjnego umożliwia boczna szyna montażowa - znak modernizacji broni piechoty z początku lat 90-tych XX wieku.

Oczywiście, jak na w pełni funkcjonalną replikę przystało, karabinek jest częściowo rozbieralny - w 14 sekund można odpiąć magazynek, odkręcić urządzenie wylotowe i wyjąć:
- wycior,
- pokrywę zamka,
- sprężynę powrotną,
- suwadło z zamkiem,
- rurę gazową.
Częściowo rozłożony karabinek może być rozbierany dalej, aż do postaci elementów podstawowych, co otwiera pole do przeróbek czy modyfikacji dla bardziej wtajemniczonych w konstrukcję. Tym, którzy zadowolą się zmianami w wyglądzie zewnętrznym umożliwia to zmianę okładzin chwytu przedniego lub nawet zmianę samego łoża na posiadające przedni chwyt pionowy czy szyny akcesoryjne.

Spust posiada blokadę mechaniczną w postaci dużego przełącznika - selektora trybu strzelania zlokalizowanego po prawej stronie zamka. W pozycji zabezpieczonej (górnej) blokuje on nie tylko spust, ale i uniemożliwia przeładowanie, zaś gdy jest on odblokowany (w położeniu dolnym) ściągnięcie spustu spowoduje strzał.

Różnice wobec bojowego oryginału to wspomniane źródło napędu oraz rodzaj stosowanej amunicji, a także nieznacznie inny spust: gdyby używać analogii do szerzej spotykanych spustów w wiatrówkach, to Kałachy 4,5 mm mają mechanizmy spustowe DAO (ang. Double Action Only - tylko podójnego działania) co oznacza, że strzał jest możliwy tylko przy całkowitym i płynnym ściągnięciu spustu. Używając podobnej analogii, bojowe AK miałyby spust SA (ang. Single Action - pojedynczego działania) co nie jest żadną nowością - są to w końcu karabiny automatyczne!

Dane techniczne:
Prędkość początkowa: 140 m/sek
Długość całkowita: 810 mm
Długość lufy: 440 mm
Waga z magazynkiem: 3.33 kg
Pojemność magazynka: 18 sztuk śrutu
Napęd: 12 gram nabój CO2
Producent: Izhmash, Rosja

Prezentowana replika jest wierną kopia słynnego karabinu Automat Kałasznikowa, znanego jako AK, AK47, kbk AK w najnowszej, wprowadzonej pod koniec lat 90-tych XX wieku wersji na małokalibrowy nabój pośredni z lufą o długości 314 mm.

Przeszło 60-letnia konstrukcja doczekała się niemal setki przeróbek i wariantów, w ponad 20 produkujących go licencyjnych liniach. O doskonałości konstrukcji świadczy także ilość modeli nienawiązujących wprost do modelu Nikołaja Kałasznikowa - izraelski Galil i R4 i R5 z RPA. Fińskie Valmety czy aktualny polski "koń roboczy" kbk wz. 96 "Beryl" i jego późniejsze modyfikacje także były oparte o radziecką konstrukcję.

HistoriaKarabinki Kałasznikow należą do ścisłej czołówki najsłynniejszych karabinów maszynowych świata. Karabinek ten został wprowadzony do uzbrojenia nie tylko regularnych armii państw o orientacji proradzieckiej, ale także znalazł się w niezliczonych organizacjach bojowych działających od Afryki Południowej aż po Daleki Wschód. Dotychczas wyprodukowano co najmniej 70 milionów różnych odmian tej broni, co najlepiej świadczy o jej popularności i niezawodności.
Pierwszy prototyp karabinka konstruktora Michaiła Kałasznikowa został opracowany i przedstawiony już w 1946 roku. Trzy lata później model AK wprowadzono do masowej produkcji i oficjalnie przyjęto do uzbrojenia Związku Radzieckiego.
Na początku lat siedemdziesiątych opracowano model AK-74 . Był to pierwszy radziecki karabinek na małokalibrowy nabój pośredni. Od innych wzorów broni odróżnia go wielofunkcyjne urządzenie wylotowe, a także plastikowy magazynek o pojemności 30 nabojów oraz charakterystyczne wyżłobienie na kolbie. Swoją sławę zawdzięcza m.in. odpowiednio ukształtowanym oknom urządzenia wylotowego, dzięki którym część gazów prochowych jest kierowana do przodu, co zapobiega porażeniu gorącymi gazami żołnierzy znajdujących się obok strzelca.
AK-74 został wprowadzony do uzbrojenia w 1974 roku. Znajdował się na wyposażeniu m.in. oddziałów radzieckich biorących udział w konflikcie afgańskim. Obecnie AK-74 znajduje się w uzbrojeniu większości państw byłego ZSRR. Produkcję licencyjną karabinka lub lokalnie opracowanych jego wersji podjęto m.in. w Bułgarii, Chinach, byłej NRD, Polsce (wz.1988 TANTAL, wz.1989 ONYKS) i Rumunii.
W 1991 roku w zakładach IŻMASZ w Iżewsku podjęto produkcję nowej wersji tej broni – karabinek AK-74M. Ma on m.in. nową kolbę wykonaną z tworzywa sztucznego o kształcie analogicznym jak AK-74, lecz składaną jak w AKS-74. Ponadto zastosowano w nim wzmocnione urządzenie wylotowe i pokrywę komory zamkowej. Każdy egzemplarz AK-74M wyposażono we wspornik do mocowania celowników optycznych.
Karabinek ten testowano na początku lat dziewięćdziesiątych (w ramach programu Abakan), jako bazę dla nowych wzorów broni "Serii sto", wprowadzonej na rynek w 1995 roku. Na jego bazie opracowano również rodzinę strzelb samopowtarzalnych "Sajga".
Na bazie AK-74M opracowano rodzinę broni zawierającą m.in. model AK-105, przystosowany do 5,45x39 mm naboju pośredniego wz.1974. Model ten ma zastąpić AKS-74U w uzbrojeniu Rosji.
Po ponad pięćdziesięciu latach eksploatacji, karabinki Kałasznikowa nadal cieszą się dużym uznaniem i są ciągle modernizowane.

Źródło:
Encyklopedia najnowszej broni palnej - tom 1 A-F; Ryszard Woźniak
Broń systemu Kałasznikowa; John Walter